Dari Meja Editorial
PENDIRIAN Barisan Nasional (BN) menolak sebarang usaha “tebuk atap” dan kekal bersama Kerajaan Perpaduan sehingga tamat penggal perlu dibaca dalam kerangka politik yang lebih luas dan matang, bukan sekadar sebagai reaksi terhadap tekanan semasa atau polemik dalaman parti.
Dalam suasana politik pasca Pilihan Raya Umum (PRU) ke-15 yang penuh ketidaktentuan, kenyataan tegas Pengerusi BN merangkap Presiden UMNO, Datuk Seri Ahmad Zahid Hamidi, membawa mesej parti itu memilih kestabilan sebagai asas utama kelangsungan negara, walaupun keputusan tersebut tidak popular dalam kalangan sebahagian penyokong sendiri.
Sejarah politik mutakhir negara telah menunjukkan pertukaran kerajaan melalui pintu belakang, permainan angka dan pakatan rapuh hanya menghasilkan kerajaan yang lemah, tidak fokus dan sentiasa terancam.
Kesan akhirnya ditanggung oleh rakyat melalui dasar yang tidak konsisten, ekonomi yang terganggu dan keyakinan pelabur yang merosot.
Justeru, penolakan BN terhadap budaya “tebuk atap” boleh dianggap sebagai usaha untuk memutuskan kitaran ketidakstabilan yang telah lama membelenggu sistem politik negara.
Dalam konteks ini, kekal bersama Kerajaan Perpaduan sehingga tamat penggal bukan sekadar soal kesetiaan politik, tetapi satu komitmen terhadap proses demokrasi dan pentadbiran yang berfungsi.
Namun, keputusan ini tidak datang tanpa risiko politik kepada UMNO dan BN. Tekanan daripada akar umbi, khususnya golongan muda dalam parti, mencerminkan keresahan terhadap kedudukan UMNO yang dilihat seolah tenggelam dalam kerajaan campuran yang besar.
Desakan supaya UMNO keluar daripada kerajaan dan kembali menjadi pembangkang berpunca daripada kebimbangan parti itu kehilangan suara, identiti dan keupayaan untuk menonjolkan diri sebagai pembela kepentingan orang Melayu.
Kebimbangan ini tidak boleh dipandang ringan, tetapi cara menanganinya memerlukan kebijaksanaan, bukan tindakan tergesa-gesa.
Pendekatan diambil oleh kepimpinan tertinggi UMNO memperlihatkan keutamaan kepada strategi jangka panjang berbanding kepuasan jangka pendek.
Menjadi pembangkang semata-mata tidak menjamin sokongan rakyat akan kembali, apatah lagi jika parti itu gagal menawarkan alternatif dasar yang lebih baik.
Sebaliknya, berada dalam kerajaan memberi peluang kepada UMNO untuk membuktikan ia masih relevan, mampu mentadbir dan berupaya menyumbang kepada penyelesaian masalah rakyat, khususnya dalam isu ekonomi, pembangunan luar bandar dan kos sara hidup.
Isu kerjasama dengan Pas dan cadangan menghidupkan semula Muafakat Nasional pula memperlihatkan satu lagi dilema strategik UMNO.
Kerjasama politik berasaskan sentimen agama dan kaum pernah memberi kelebihan jangka pendek, tetapi akhirnya membawa implikasi yang merugikan kepada parti.
Perumpamaan “dipatuk ular sama kali kedua” yang digunakan oleh Ahmad Zahid bukan sekadar kiasan, tetapi satu refleksi terhadap pengalaman pahit yang masih segar dalam ingatan kepimpinan UMNO.
Kerjasama tanpa kesetiaan sebenar dan tanpa keselarasan agenda politik hanya menjadikan UMNO sebagai rakan yang lemah dan mudah dimanipulasi.
Dalam realiti politik semasa, UMNO juga perlu menyedari demografi pengundi telah berubah.
Generasi muda dan pengundi bandar semakin menuntut politik yang stabil, rasional dan berasaskan prestasi, bukannya politik konfrontasi berterusan.
Sebarang langkah untuk kembali kepada pakatan lama yang sarat dengan retorik dan sentimen sempit berisiko mengasingkan kumpulan pengundi ini.
Oleh itu, sikap berhati-hati terhadap kebangkitan semula Muafakat Nasional boleh ditafsir sebagai usaha UMNO untuk menyesuaikan diri dengan perubahan landskap politik dan sosial negara.
Kekal dalam Kerajaan Perpaduan juga memberi ruang kepada UMNO dan BN untuk melakukan penstrukturan semula secara dalaman.
Parti mempunyai masa untuk menilai kelemahan organisasi, memperkukuh jentera di peringkat akar umbi dan melahirkan kepimpinan baharu yang lebih diyakini rakyat.
Proses pemulihan ini tidak boleh dilakukan dalam suasana politik yang tidak stabil atau dalam kedudukan pembangkang yang sentiasa terpaksa bermain dengan emosi dan sentimen bagi mengekalkan sokongan.
Dalam jangka masa panjang, keputusan untuk bersama Kerajaan Perpaduan sehingga tamat penggal boleh menjadi pelaburan politik yang penting sekiranya UMNO berjaya menterjemahkan prinsip kestabilan kepada hasil yang nyata.
Rakyat akhirnya akan menilai parti bukan berdasarkan slogan atau nostalgia, tetapi berdasarkan keupayaan menyelesaikan masalah sebenar mereka.
Sekiranya UMNO gagal memanfaatkan peluang ini, tekanan dalaman dan luaran pasti akan meningkat, dan kepercayaan yang cuba dipulihkan mungkin sekali lagi terhakis.
Kesimpulannya, pendirian BN dan UMNO di bawah kepimpinan Ahmad Zahid mencerminkan satu percubaan untuk mengalihkan politik negara daripada budaya percaturan jangka pendek kepada pendekatan yang lebih bertanggungjawab dan berfikir jauh.
Dalam dunia politik yang semakin kompleks, keberanian sebenar bukan terletak pada keupayaan menjatuhkan kerajaan, tetapi pada kesanggupan mempertahankan kestabilan walaupun berdepan risiko politik.
Sama ada strategi ini akan berjaya atau tidak hanya akan ditentukan oleh masa, prestasi dan sejauh mana UMNO mampu meyakinkan rakyat bahawa mereka telah belajar daripada kesilapan lalu dan bersedia untuk berubah. – ND
Telegram: https://t.me/nasionaldaily
Facebook: https://www.facebook.com/nasionaldaily
TikTok: https://www.tiktok.com/@nasionaldaily?_t=8kyR2clR7Mv&_r=1
Iklan: admin@nasionaldaily.com / sales@nasionaldaily.com / 012-9222001
Whatsapp: https://whatsapp.com/channel/0029Vb6P21QFnSz7JWoT560L