Dari Meja Editorial
ISTILAH “duit rakyat” sering muncul dalam perbincangan umum, terutama apabila menyentuh soal perbelanjaan kerajaan, keputusan politik atau projek pembangunan.
Ia biasanya disebut dengan nada kesal – “Mereka guna duit rakyat!”, “Jangan bazir duit rakyat!”, “Ini bukan tempat duit rakyat patut pergi!”
Namun, apakah sebenarnya maksud duit rakyat? Adakah ia sekadar kata-kata marah netizen atau suatu konsep yang mempunyai asas jelas dalam pentadbiran negara?
Dari Mana Datangnya ‘Duit Rakyat’? Secara asasnya, duit rakyat merujuk kepada semua hasil kerajaan yang dikumpulkan melalui cukai pendapatan individu dan syarikat; cukai tidak langsung seperti SST, duti eksais, cukai import; hasil petroleum dan sumber asli; cukai pintu, cukai tanah, hasil kerajaan negeri; bayaran perkhidmatan seperti lesen, permit, saman, tol tertentu; keuntungan syarikat berkaitan kerajaan (GLC); pinjaman kerajaan yang akhirnya akan dibayar kembali menggunakan pendapatan negara, yang juga datang daripada rakyat.
Setiap ringgit yang masuk ke akaun kerajaan secara langsung atau tidak langsung berpunca daripada aktiviti ekonomi rakyat dan entiti yang beroperasi dalam negara. Maka, istilah “duit rakyat” bukanlah retorik; ia adalah fakta fiskal.
Mengapa dipanggil ‘Duit Rakyat’? Istilah ini digunakan kerana rakyat adalah penyumbang nombor satu kepada tabung negara. Kerajaan tidak mempunyai “duit sendiri” yang tumbuh dari tanah. Ia berfungsi mengurus hasil yang dikutip daripada rakyat, untuk rakyat.
Kuasa perbelanjaan kerajaan datang daripada mandat rakyat seperti melalui pilihan raya, rakyat memberi kuasa kepada kerajaan untuk mengurus kewangan negara. Maka, setiap pembelanjaan kerajaan secara moral dan politik tertakluk kepada amanah tersebut.
Rakyat menanggung akibat salah urus jika wang dibazirkan terutama kalau projek gagal, rakyat tidak mendapat manfaat; kalau hutang meningkat, generasi masa depan menanggungnya; kalau perkhidmatan kerajaan terjejas, kualiti hidup rakyat merosot. Maka, wajar ia dipanggil “duit rakyat” kerana rakyatlah yang paling terkesan.
Mengapa istilah ini selalu timbul dalam perbincangan politik? Kerana duit rakyat adalah amanah.
Apabila berlaku isu seperti pembaziran projek, perbelanjaan mewah pegawai, ketirisan kontrak, rasuah dan projek yang tidak siap, maka rakyat melihat tindakan tersebut sebagai pengkhianatan terhadap amanah kewangan yang mereka serahkan melalui cukai dan undi.
Bagaimana ‘Duit Rakyat’ sepatutnya dibelanjakan? Duit rakyat idealnya disalurkan kepada perkara yang memberi pulangan besar kepada masyarakat, seperti pendidikan berkualiti, kesihatan percuma atau murah, infrastruktur awam berkesan, keselamatan negara, program kebajikan, bantuan ekonomi dan pelaburan masa hadapan.
Apabila ia dibelanjakan untuk tujuan peribadi, pembaziran atau projek tidak berguna, ketidakpuasan timbul kerana duit tersebut boleh digunakan untuk perkara yang lebih penting.
Istilah yang lebih rasmi ialah ‘Dana Awam’ atau ‘Wang Kerajaan’. Dalam dokumen rasmi, istilah seperti public funds, government revenue atau wang kerajaan digunakan.
Namun, istilah “duit rakyat” kekal popular kerana mudah difahami, mengingatkan tentang asal-usul wang itu dan menekankan semangat pemilikan rakyat.
Istilah ini menimbulkan rasa akauntabiliti, bahawa kerajaan tidak boleh membelanjakan sesuka hati kerana “duit rakyat” bukan sekadar slogan internet. Ia adalah pengingat bahawa rakyat menyumbang kepada hasil negara, kerajaan memegang amanah untuk menguruskannya dan setiap sen mesti memberi manfaat kembali kepada rakyat.
Apabila rakyat menyebut “jangan bazir duit rakyat”, mereka sedang mempertahankan hak mereka sebagai penyumbang, pembayar cukai dan pemegang kuasa demokrasi.
Akhirnya, duit rakyat adalah nadi negara dan bagaimana ia dikutip, diurus serta dibelanjakan, menentukan masa depan seluruh masyarakat. – ND
Telegram: https://t.me/nasionaldaily
Facebook: https://www.facebook.com/nasionaldaily
TikTok: https://www.tiktok.com/@nasionaldaily?_t=8kyR2clR7Mv&_r=1
Iklan: admin@nasionaldaily.com / sales@nasionaldaily.com / 012-9222001