Dari Meja Editorial ND
LAPAN tahun, Barisan Nasional (BN) khususnya UMNO melalui perjalanan politik yang bukan sahaja mencabar, malah penuh dengan pelbagai ujian untuk mempertahankan kelangsungan parti.
Selepas Pilihan Raya Umum ke-14 (PRU14) pada 9 Mei 2018, UMNO kehilangan kuasa di peringkat Persekutuan buat pertama kali sejak negara mencapai kemerdekaan. Kekalahan itu bukan sekadar menamatkan pemerintahan BN selama lebih enam dekad, tetapi turut mencetuskan persoalan besar mengenai masa depan sebuah parti yang sekian lama menjadi tunjang politik Melayu.
Ketika itu, UMNO berhadapan dengan gelombang kritikan daripada pelbagai lapisan masyarakat. Kepimpinan parti dipersoalkan, imej BN terjejas, manakala sebahagian penyokong dan pemimpin memilih meninggalkan parti untuk menyertai wadah politik lain. Tidak kurang juga meramalkan UMNO sukar bangkit semula, malah ada yang menganggap parti itu sudah kehilangan pengaruh dan tidak lagi mempunyai tempat dalam landskap politik baharu negara.
Parti yang dilahirkan pada 11 Mei 1946 di Istana Besar Johor itu seolah berhadapan dengan satu episod paling getir sepanjang sejarah penubuhannya. Namun, perkembangan politik selepas itu memperlihatkan UMNO dan BN tidak terus tenggelam sebagaimana yang pernah diramalkan.
Sebaliknya, parti berkenaan melalui proses penyesuaian, perubahan kepimpinan, rundingan politik dan usaha membina semula sokongan, meskipun perjalanan tersebut tidak berlaku secara mudah atau tanpa kontroversi. Kini, keputusan pilihan raya di Johor, Negeri Sembilan dan Melaka memberikan gambaran BN masih mempunyai ruang dalam politik negara, khususnya apabila melihat pencapaiannya di Johor dan Melaka.
Persoalannya, adakah perkembangan ini menandakan bermulanya pemulihan kepercayaan rakyat terhadap UMNO, MCA dan MIC selepas melalui tempoh panjang yang penuh tekanan? Antara perkembangan paling ketara ialah keputusan PRN Johor pada Mac 2022 apabila BN memperoleh 40 daripada 56 kerusi DUN, sekali gus membentuk kerajaan negeri dengan majoriti lebih dua pertiga.
Daripada jumlah itu, UMNO memenangi 33 kerusi, MCA empat dan MIC tiga. Pencapaian tersebut penting kerana ia memperlihatkan bahawa kemenangan BN bukan hanya bergantung kepada UMNO, sebaliknya turut melibatkan sokongan terhadap parti komponen yang mewakili masyarakat Cina dan India.
📍 3062 Taman Indah, Jalan Banggol, 17500 Tanah Merah, Kelantan
Keputusan Johor juga membawa makna tersendiri apabila dibandingkan dengan PRU14 pada 2018. Pada PRU14, PH berjaya mengambil alih pentadbiran Johor selepas memenangi 36 kerusi, manakala BN hanya memperoleh 19 kerusi dan PAS satu kerusi.
Namun, dalam tempoh kurang empat tahun, BN berjaya merampas semula pentadbiran negeri dengan kemenangan yang jauh lebih besar. Perubahan ini menunjukkan sokongan pengundi boleh berubah mengikut prestasi kerajaan, kekuatan calon, keadaan politik semasa dan penerimaan terhadap parti yang bertanding.
Bagi UMNO, kemenangan 33 kerusi di Johor menjadi petunjuk penting parti itu masih mempunyai rangkaian akar umbi dan pengaruh politik yang besar, manakala bagi MCA dan MIC pula, kemenangan masing-masing empat dan tiga kerusi memberikan gambaran kedua-dua parti itu masih mempunyai kawasan sokongan yang boleh diterjemahkan kepada kemenangan.
Walaupun keputusan sebuah negeri tidak boleh dijadikan ukuran penerimaan seluruh rakyat Malaysia, pencapaian tersebut sekurang-kurangnya memperlihatkan BN belum kehilangan seluruh pengaruh politiknya. Bagaimanapun, keputusan Negeri Sembilan perlu dilihat secara berbeza. Dalam PRN pada Ogos 2023, BN memenangi 14 daripada 36 kerusi, manakala PH memperoleh 17 dan PN lima kerusi.
BN tidak memenangi majoriti atau menguasai kerajaan negeri secara bersendirian. Sebaliknya, kerjasama PH-BN dengan 31 kerusi membolehkan kerajaan negeri dibentuk. Keputusan itu memperlihatkan satu hakikat penting dalam politik Malaysia, iaitu kekuatan sesebuah parti bukan hanya diukur melalui jumlah kerusi yang dimenangi, tetapi juga kemampuan membina kerjasama bagi mendapatkan majoriti dalam dewan.
Bagi UMNO dan BN, penyertaan dalam kerajaan Negeri Sembilan memberikan peluang untuk terus memainkan peranan dalam pentadbiran negeri selepas kehilangan kuasa pada 2018. Pada masa sama, kerjasama itu turut menguji kemampuan UMNO bekerja bersama parti yang sebelum ini menjadi pesaing politiknya. Ia bukan proses yang mudah kerana kedua-dua pihak mempunyai sejarah, ideologi dan kepentingan politik tersendiri.
Namun, perkembangan tersebut memperlihatkan bahawa UMNO masih mempunyai kedudukan dalam percaturan politik negeri, meskipun tidak lagi berada dalam keadaan menguasai kerajaan secara bersendirian. Keputusan PRN Melaka pada 14 November 2026 pula memberikan gambaran lebih jelas mengenai kedudukan BN.
BN memenangi 21 daripada 28 kerusi DUN, manakala PN memperoleh tiga kerusi dan PH hanya empat kerusi. Gabungan BN-PN menguasai 24 kerusi, melepasi majoriti dua pertiga. Lebih menarik, BN berjaya mengekalkan kesemua 21 kerusi yang dimenanginya dalam PRN 2021.
Kejayaan itu memperlihatkan bahawa penguasaan BN di Melaka bukan sekadar kemenangan sementara. Parti itu berjaya mempertahankan kedudukan politiknya dalam pilihan raya yang menyaksikan PH kehilangan satu kerusi berbanding pencapaian lima kerusi pada 2021.
UMNO juga mencatat kemenangan di beberapa kawasan dengan majoriti yang besar. Antaranya Tanjung Bidara, Ayer Limau, Kuala Linggi, Duyong, Telok Mas, Merlimau dan Serkam. Pada masa sama, kemenangan PN di tiga kerusi memperlihatkan bahawa persaingan politik di Melaka masih melibatkan beberapa kekuatan berbeza.
Bagi PH, keputusan empat kerusi yang semuanya dimenangi DAP, sementara PKR dan Amanah gagal memperoleh sebarang kemenangan, menjadi perkembangan yang memerlukan penelitian tersendiri.
Namun, perkara yang paling penting daripada keputusan Melaka ialah BN berjaya mengekalkan 21 kerusi, sekali gus memperlihatkan ketahanan organisasi dan sokongan pengundi di negeri berkenaan.
Jika dilihat daripada perjalanan UMNO selepas PRU14, tempoh lapan tahun ini merupakan satu episod penting dalam sejarah parti tersebut. UMNO pernah menjadi parti yang mempunyai pengaruh besar dalam hampir setiap aspek pentadbiran negara. Parti itu menjadi tunjang BN, membentuk kerajaan Persekutuan dan mengetuai pentadbiran di beberapa negeri.
Namun, kekalahan pada 2018 mengubah segala-galanya. Daripada sebuah parti pemerintah yang mempunyai jentera besar dan sumber organisasi yang luas, UMNO terpaksa menyesuaikan diri sebagai parti yang kehilangan kuasa Persekutuan.
Dalam tempoh tersebut, parti berkenaan turut berhadapan dengan perpecahan dalaman, penghijrahan pemimpin, pertikaian kepimpinan serta pelbagai kes mahkamah membabitkan tokoh politiknya.
Imej parti juga terjejas akibat isu integriti dan persepsi masyarakat terhadap pentadbiran terdahulu. Tidak dapat dinafikan, terdapat sebahagian pengundi yang kecewa dan memilih untuk memberikan peluang kepada parti lain. Namun, UMNO tidak dibubarkan, tidak kehilangan seluruh jentera dan tidak berhenti menyertai pilihan raya.
Sebaliknya, parti itu terus bertanding, membina semula hubungan dengan pengundi dan mencari ruang untuk kembali memainkan peranan dalam kerajaan. Perjalanan tersebut turut memperlihatkan bahawa parti politik yang mempunyai sejarah panjang tidak semestinya lenyap hanya kerana mengalami kekalahan besar.
Bagaimanapun, pemulihan UMNO tidak boleh dinilai berdasarkan jumlah kerusi semata-mata. Isu integriti, pembaharuan kepimpinan dan penerimaan generasi muda masih menjadi cabaran yang perlu ditangani.
Dalam membincangkan pemulihan BN, kedudukan MCA dan MIC tidak boleh diketepikan. Kedua-dua parti itu pernah menjadi komponen penting dalam pembentukan kerajaan BN sejak sebelum kemerdekaan. MCA memainkan peranan dalam mewakili kepentingan masyarakat Cina, manakala MIC menjadi wadah politik utama masyarakat India dalam gabungan tersebut.
Namun, perubahan pola pengundian sejak beberapa pilihan raya lalu memberikan cabaran besar kepada kedua-duanya. MCA, khususnya, pernah berhadapan dengan kemerosotan sokongan yang ketara dalam kalangan pengundi Cina, manakala MIC turut berusaha mengekalkan pengaruh dalam masyarakat India yang semakin mempunyai pilihan politik lebih luas.
Keputusan Johor 2022 yang menyaksikan MCA memperoleh empat kerusi dan MIC tiga kerusi memperlihatkan bahawa kedua-duanya masih mempunyai kawasan yang boleh dimenangi. Bagaimanapun, kemenangan itu tidak boleh ditafsirkan sebagai penerimaan menyeluruh masyarakat Cina dan India terhadap BN.
Di Melaka pula, PH masih mengekalkan empat kerusi melalui DAP, manakala kerusi Bandar Hilir menyaksikan calon DAP menewaskan calon MCA. Perbezaan tersebut menunjukkan bahawa sokongan pengundi bukan sesuatu yang seragam mengikut kaum atau gabungan politik.
MCA dan MIC perlu terus membuktikan kemampuan membawa isu masyarakat yang diwakili, bukan hanya bergantung kepada sejarah dan kedudukan sebagai parti komponen BN. Satu perkara yang perlu diberikan perhatian ialah kemenangan pilihan raya tidak semestinya menandakan semua masalah dalaman parti telah selesai.
UMNO masih perlu menjawab pelbagai persoalan mengenai masa depannya. Apakah bentuk pembaharuan yang mahu dilakukan? Bagaimana parti itu mahu menarik kembali generasi muda? Apakah pendekatan untuk memperluas sokongan di kawasan bandar? Bagaimana keyakinan pengundi yang pernah meninggalkan parti boleh dibina semula?
Semua persoalan ini memerlukan jawapan yang jelas. Jika UMNO hanya bergantung kepada nostalgia perjuangan 1946, parti itu mungkin berhadapan kesukaran untuk menyesuaikan diri dengan kehendak pengundi masa kini.
Generasi muda tidak semestinya mempunyai pengalaman politik yang sama dengan generasi terdahulu. Mereka menilai parti berdasarkan isu pekerjaan, pendapatan, pendidikan, perumahan, kos sara hidup dan peluang membina masa depan.
Oleh itu, sejarah UMNO perlu dijadikan asas perjuangan, bukannya alasan untuk menganggap sokongan rakyat akan kekal selama-lamanya. Begitu juga dengan MCA dan MIC. Kedua-duanya perlu menunjukkan bahawa kewujudan mereka dalam BN membawa manfaat nyata kepada masyarakat, bukan sekadar memenuhi struktur gabungan politik.
Ketiga-tiga pilihan raya negeri ini memberikan gambaran berbeza tentang kedudukan BN. Johor memperlihatkan kemenangan besar dengan 40 kerusi, mengenai pencapaian UMNO, MCA dan MIC. Negeri Sembilan menunjukkan BN masih mempunyai kedudukan politik yang membolehkannya menjadi sebahagian daripada kerajaan melalui kerjasama dengan PH.
Melaka pula memperlihatkan BN mengekalkan 21 kerusi dan menguasai dua pertiga DUN bersama PN. Namun, ketiga-tiga keputusan itu tidak boleh disamakan sebagai tiga kemenangan besar BN. Setiap negeri mempunyai komposisi politik dan bentuk kerjasama yang berlainan.
Apa yang boleh disimpulkan ialah BN masih mempunyai asas sokongan yang penting untuk meneruskan persaingan politik nasional. PRU16 kelak akan menjadi ujian lebih besar kerana persaingan tidak lagi tertumpu kepada satu negeri, sebaliknya melibatkan keseluruhan negara dengan isu nasional, kepimpinan dan prestasi kerajaan Persekutuan sebagai antara pertimbangan utama.
BN juga perlu menentukan hala tuju kerjasama politiknya, termasuk hubungannya dengan PH dan PN. Kemenangan di Johor dan Melaka tidak secara automatik menjamin kejayaan di peringkat Persekutuan. Begitu juga penyertaan BN dalam kerajaan Negeri Sembilan tidak bermakna semua pengundi menerima kerjasama politik tersebut.
Setiap keputusan pilihan raya perlu dibaca berdasarkan realiti setempat. Lapan tahun selepas kekalahan bersejarah pada PRU14, UMNO dan BN memperlihatkan bahawa mereka masih mempunyai tempat dalam landskap politik negara. Parti yang pernah dianggap kehilangan masa depan itu masih mampu memenangi pilihan raya, membentuk kerajaan dan mengekalkan pengaruh di beberapa negeri.
Bagi UMNO, Johor dan Melaka memberikan ruang untuk menilai semula kekuatan organisasi serta penerimaan pengundi. Bagi MCA dan MIC, pencapaian di Johor menjadi bukti bahawa kedua-duanya masih boleh memainkan peranan dalam politik gabungan.
Namun, pemulihan politik bukan sekadar soal kembali memenangi kerusi. Ia juga berkaitan keupayaan membina semula kepercayaan, memperbaiki kelemahan dan menawarkan kepimpinan yang sesuai dengan tuntutan zaman. UMNO ditubuhkan di Istana Besar Johor Bahru pada 11 Mei 1946, ketika orang Melayu berhimpun menentang Malayan Union. Sejarah itu merupakan sebahagian penting daripada perjalanan politik negara.
Tetapi selepas lapan dekad, cabaran parti itu sudah jauh berbeza. Ia bukan lagi sekadar mempertahankan kedudukan politik, sebaliknya perlu membuktikan bahawa perjuangannya masih relevan kepada seluruh rakyat. Kemenangan pilihan raya boleh mengembalikan kuasa, tetapi hanya kepercayaan rakyat yang mampu memastikan sesebuah parti terus bertahan. – ND
Telegram: Nasional Daily
Facebook: Nasional Daily
TikTok: NasionalDaily
Whatsapp: NasionalDaily.com
Iklan: admin@nasionaldaily.com / sales@nasionaldaily.com / 012-9222001